ابوالحسن خرقانی می‌گفت: کاشکی بدل همه خلق من بمردمی تا ایشان را مرگ نبایستی دید… بعد هم می‌گوید کاش به‌جای همه‌ی ملت با من حساب کتاب می‌کرد تا ملت از حساب کتاب روز قیامت خلاص می‌شدن و آخر سر هم می‌گوید: کاشکی بدل همه خلق مرا عقاب کردی تا جمله ایشان را عذاب نبایستی دید.
اگه فرض کنیم ابوالحسن خرقانی روشنفکر زمان خودش بوده و اگه حالا این روحیه رو با روشنفکرهای امروزمون مقایسه کنیم اونوقت این محبت قلمبه شده به کنار… این همه نفرت روشنفکر از لایه‌های اجتماع از کجا اومده؟ از همون مذهبیه بگیر (که اکثرهم لایعقلون و… لقلقه‌ی زبونشه) تا همین روشنفکرای عرفی که از بزرگ تا کوچیک اعتقاد دارن که از نفهمیدنه که ملت اینطور گرفتار شده و کسی نیست که بگه برادر (و یا خواهر!) گرامی، ملت که نمی‌فهمیدن، تو که می‌فهمیدی سال پنجاه و هفت زیر کدوم پرچم سینه‌های ابوالفضلی می‌زدی؟

Advertisements